Intercultural Studies of Central and Eastern Europe

2019, 12, No. 1

Jan Olaszek

0000-0002-7700-3256

Polska Akademia Nauk, Instytut Studiów Politycznych

DOI

10.5604/01.3001.0013.5621

Publication date

15.11.2019

Publishing model

open access

License type

CC BY 3.0 PL, CC BY 4.0 Int.

Field

Social sciences, Humanities

Discipline

political and administrative sciences, history, culture and religion studies

Language of publication

Polish

Downloads

PDF 210 KB

Article

Number of views:161

Number of downloads:46

Crossref citations:0

Altmetric score:0

Abstract

Jan Walc was a character with rich achievements, and at the same time colorful and interesting. He was a critic who writes about Tadeusz Konwicki and Adam Mickiewicz, secretary of Jaroslaw Iwaszkiewicz ordering his archives and at the same time one of the most severe critics of his attitude, teacher, a co-worker of weeklies “Polityka” and “Kultura”, and finally – a longtime activist of the democratic opposition and a leading publicist and printer of the second circulation in the PRL. The above calculation itself shows the originality of this character, today almost completely forgotten. In his texts he critisised party activists, militiamen, prosecutors, luminaries of Polish literature, democratic opposition leaders, former and current colleagues, and even his daughter’s teachers. In the talk I will want to show the Jan Walc’s way to participate in independent publishing movement and his role in this phenomenon.

Bibliography

Blumsztajn S., Mój Biuletyn, „Gazeta Wyborcza”, 22.09.2006.

Eisler J., Polski rok 1968, Warszawa 2006.

Filipkowski P., Wawrzyniak J., Biograficzne studium pewnego pokoleniowego przypadku, [w:] Opozycja i opór społeczny w Polsce po 1956 roku, t. 2, red. T. Kozłowski, J. Olaszek, Warszawa 2014.

Friszke A., Studencki Komitet Delegatów Wydziałowych na Uniwersytecie Warszawskim w Marcu ’68, [w:] Od Piłsudskiego do Wałęsy. Studia z dziejów Polski w XX wieku, red. K. Persak i in., Warszawa 2008.

Horubała A., Jan Walc – pieniacz bezpartyjny, pieniacz anachroniczny, [w:] A. Horubała, Żeby Polska była sexy i inne szkice polemiczne, Warszawa 2011.

Krall H., Lekcja, „Polityka”, 29.07.1972, nr 31.

Listy do redakcji, „Polityka” 13.03.1977, nr 11.

Machovec M., The Types and Function of Samizdat. Publications in Czechoslovakia 1948 S 1989, „Poetics Today” 2009, t. 30, nr 1.

Olaszek J., „Całe moje dorosłe życie jest z Marca”. Udział Jana Walca w protestach studenckich w 1968 r., [w:] Yesterday. Studia z historii najnowszej. Księga dedykowana prof. Jerzemu Eislerowi w 65. rocznicę urodzin, red. J. Olaszek i in., Warszawa 2017.

Olaszek J., Jan Walc. Biografia opozycjonisty, Warszawa 2017.

Olaszek J., Podziemne dziennikarstwo. Funkcjonowanie głównych pism informacyjnych „Solidarności” w Warszawie w latach 1981–1989, Warszawa 2018.

Osęka P., My, ludzie z Marca. Autoportret pokolenia ’68, Wołowiec 2015.

Paczkowski A., Przypadek „Fausta”, „Rzeczpospolita” 11–12.03.2006, nr 60.

Passent D., Co komu wypada (spod pióra), „Polityka” 30.01.1977, nr 4.

Sowiński P., Jan Walc – w pierwszej linii, „Wolność i Solidarność. Studia z dziejów opozycji wobec komunizmu i dyktatury” 2012, nr 4.

Szawiel T., Struktura społeczna i postawy a grupy etosowe (O możliwościach ewolucji społecznej), „Studia Socjologiczne” 2011, nr 1.

Walc J., List otwarty do Jarosława Iwaszkiewicza, „Biuletyn Informacyjny” 1979, nr 1 (27).

Walc J., Odpowiedz na ankietę „W 10 lat po wydarzeniach marcowych”, „Krytyka” 1978, nr 1.

Walc J., My, wolna wałkowa, „Wolność i Solidarność. Studia z dziejów opozycji wobec komunizmu i dyktatury” 2012, nr 4.

Walc J., Od autora, „Kultura Niezależna”, maj 1988, nr 41.

Walc J., Spisane będą czyny i rozmowy, „Tygodnik Solidarność” 1981, nr 9.

Walc J., Sprawa Edmunda Zadrożyńskiego, „Biuletyn Informacyjny” 1980, nr 2(36).

Walc J., Tadeusza Konwickiego przedstawianie świata, Warszawa 2010.

Walc J., Wielka choroba, Warszawa 1992.

Walc J., Wybierane, Warszawa 1988.

Walc J., Wybrałem honor, „Biuletyn Informacyjny” 1980, nr 3(37).

Walc J., Życiorys (prawdziwy – tylko do użytku wewnętrznego), [w:] www.janwalc.pl